Pong, to wzorowana na tenisie, pierwsza komercyjna gra elektroniczna.

Zasada gry jest prosta: na obu końcach ekranu znajdują się poruszające się w pionie kreski imitujące rakiety tenisowe. Zadaniem graczy sterujących tymi rakietami, jest odbijanie białego punktu (piłki?)  za ich pomocą i niedopuszczenie, aby opuścił on ekran.

Pong powstał 29 listopada 1972 roku. Na przestrzeni lat wydawano wersje tej gry na komputery i inne konsole. Między innymi na Gwiazdkę 1975 (w niektórych źródłach jest podawany rok 1974) firma Atari stworzyła domową wersję gry Pong (początkowo pod szyldem Sears Tele-Games).

A teraz przyszedł również czas na Arduino.

Czytaj dalej…

Jeśli zadajesz sobie pytania:

• Jak bezboleśnie zrozumieć elektronikę?
• Jak w prosty sposób nauczyć się programować mikrokontrolery?
• Jak rozpocząć pracę z platformą Arduino?

Pozwól, że pomogę Ci na nie odpowiedzieć. Przedstawiam Kurs Arduino dla początkujących. Kurs składa się z 10 lekcji, z których dowiesz się m.in.:

• czym jest platforma Arduino i dlaczego warto zacząć swoją przygodę z elektroniką właśnie od niej,
• co będzie Ci potrzebne, aby wkroczyć w fascynujący świat elektroniki (m.in. jaką platformę Arduino wybrać i nie przepłacić),
• w jaki sposób zainstalować środowisko Arduino i uruchomić pierwszy program,
• jak podłączyć i obsłużyć zewnętrzne elementy (przycisk, dioda),
• jak próbkować sygnały analogowe,
• co to jest PWM i do czego Ci się przyda,
• jak sterować urządzeniem przy pomocy pilota na podczerwień,
• jak obsłużyć wyświetlacz LCD,
• w jaki sposób zmusić Arduino do odtworzenia melodii,
• jak sterować wyświetlaczem LED i wykonać ciekawą animację.

Czytaj dalej…

Standard RS232 pomimo swojego wieku, ma się dobrze i nadal jest wykorzystywany w wielu prostych i skomplikowanych aplikacjach.

Jakiś czas temu, miałem okazję pracować przy projekcie, który polegał na stworzeniu oprogramowania na PC (wykorzystując do tego C# i .NET) komunikującego się z pewnym urządzeniem. Urządzenie to nie posiadało dokumentacji opisującej protokół wymiany danych między nim a urządzeniem nadrzędnym. Niezbędne więc było podejrzenie linii interfejsu szeregowego i rozpracowanie protokołu na własną rękę (dodam, że posiadałem inne urządzenie, które pełniło rolę master).

Ponieważ mój laptop nie posiada złącza portu szeregowego, niezbędny okazał się konwerter USB <=> RS232. Ponieważ nie miałem takiego pod ręką (a raczej tak mi się wydawało), zacząłem kombinować z tego co mam i okazało się, że idealnie nadaje się do tego Boarduino.

Czytaj dalej…

Interfejs SPI jest szybkim, dupleksowym, synchronicznym interfejsem szeregowym. Jest on stosowany do łączenia układu nadrzędnego (Master), sterującego transmisją z urządzeniami podrzędnymi (Slave). W rozpatrywanym przypadku funkcję nadrzędną pełni mikrokontroler. Urządzeniem podrzędnym może być np. pamięć EEPROM, zegar RTC, wyświetlacz LCD i wiele innych peryferiów wyposażonych w ten interfejs.

Przewagą SPI nad innymi interfejsami szeregowymi stosowanymi w mikrokontrolerach jest jego szybkość oraz prostota. Wadą może się okazać ilość sygnałów, które musimy zastosować do transmisji (co najmniej 3 dla transmisji dupleksowej). Nie jest ich co prawda dużo, ale czasami zbyt wiele.

Opisywana implementacja interfejsu dotyczy wykorzystania sprzętowego modułu SPI dostępnego w mikrokontrolerach AVR (nie we wszystkich). Istnieje możliwość wykorzystania modułu USI (Universal Serial Interface), ale o tym innym razem.

Czytaj dalej…

Zmieniając środowisko programistyczne na MS Visual C# Express Edition miałem nadzieję, że zatrzymam się przy nim na dłużej. W sumie z braku czasu nie napisałem nawet jednej aplikacji od początku do końca.

Ostatnio mój laptop z Windows XP uległ małej destrukcji (nie wytrzymały zawiasy – no cóż – fujitsu siemens), więc zdecydowałem, że czas najwyższy sprawić sobie coś solidniej wykonanego. Skoro zdecydowałem się na zakup nowego laptopa, to chciałem, aby był on wyposażony w wydajny procesor (jak na laptop), sporo pamięci i najnowszy Windows (właściwie po to potrzebne było sporo pamięci ).

I mam Windows 7. I nie mam Visual C# Express Edition 2008 – choć próbowałem na tysiąc sposobów, instalacja zawsze kończy się niepowodzeniem.

W związku z tym, proszę o pomoc – wyznaczam nawet nagrodę za rozwiązanie problemu. Szczegóły poniżej.

Czytaj dalej…

Programowanie w środowisku Arduino jest bardzo proste w dużej mierze za sprawą dostępności przeróżnych bibliotek obsługujących zewnętrzne urządzenia. Są to m.in. biblioteki obsługujące wyświetlacze LCD (znakowe, graficzne), układy zegarowe, zewnętrzne pamięci EEPROM, akcelerometry, GPS, klawiaturę PS2, myszkę PS2 itd. Wymieniać można naprawdę długo.

Dzięki temu, że każdy może stworzyć własną bibliotekę i opublikować swoje dzieło w internecie, osoba programująca w Arduino ma ułatwione zadanie. Dochodzi do sytuacji, w których uruchomienie i obsługa skomplikowanego urządzenia odbywa się w kilku liniach kodu.

Warto wiedzieć jak zorganizowane są biblioteki w Arduino i w jaki sposób zbudować własną. A jest to naprawdę proste.

Czytaj dalej…

Czujniki pojemnościowe (zbliżeniowe) reagują na zbliżanie do ich powierzchni dowolnego materiału. Mnie w chwili obecnej interesuje głównie zastosowanie czujników pojemnościowych jako klawiatury (trochę zmotywowany / zachęcony produktem QTouch Atmela). Materiałem zbliżanym do czujnika będzie więc ludzkie ciało.

Okazuje się, że realizacja prostej klawiatury zbliżeniowej nie wymaga budowania specjalistycznych modułów sterujących. Mało tego, można nawet stworzyć taką klawiaturę z zastosowaniem wyłącznie mikrokontrolera.

Przyjrzyjmy się bliżej dwóm rozwiązaniom.

Czytaj dalej…

Tak się zastanawiam skąd u ludzi biorą się pomysły tego typu. Ktoś ma nadmiar wolnego czasu? Nudzi się i kombinuje? A może po prostu myślenie nieszablonowe wpisane jest w jego osobowość.

Ja raczej nie mogę pochwalić się projektami zbudowanymi by udowodnić, że się da – zawsze staram się by było to coś przydatnego (przeważnie ma służyć do moich celów – fajnie, jeśli skorzysta ktoś jeszcze).

A co to za pomysł? Hmmm… jak to nazwać – Arduino szkielet (Arduino skeleton), czyli Arduino zbudowane bez płytki PCB, ale mające kształt i będące kompatybilne z wersją oryginalną.

Zresztą, zobacz sam o co chodzi.

Czytaj dalej…

29 stycznie 2010 roku ukazała się nowe wersja środowiska programistycznego Arduino. Została oznaczona numerem 0018. Poniżej przeczytasz jakie zmiany pojawiły się w najnowszej wersji.

Ale wcześniej, dla przypomnienia – Arduino jest platformą prototypową, w której skład wchodzą: płytka z mikrokontrolerem oraz środowisko programistyczne. Prostota jej zastosowania (nie wymaga dodatkowego programatora, programy pisane w języku podobnym do C) sprawia, że jest często wykorzystywana przez hobbystów oraz osoby nie znające się na elektronice, a pragnących wkroczyć w jej świat ze swoją wizją.

Wiele informacji na ten temat znajdziesz przeglądając te artykuły na temat Arduino.

Czytaj dalej…

O programie Bray Terminal i jego przydatności w codziennej pracy projektanta układów elektronicznych (i nie tylko) pisałem już dość dawno. Warto zapoznać się z tym wpisem, gdyż znajduje się tam również mała instrukcja obsługi zaawansowanych funkcji programu.

Program Bray Terminal rozwija się w dość dziwny sposób. Mam wątpliwości, czy autor skupia się na jego udoskonalaniu. Co prawda pojawiła się nowa wersja (stąd ten wpis), ale po dość długim czasie i z niewieloma zmianami.

Czytaj dalej…